شناسایی شاخص های اجتماعی-فرهنگی مربیگری تعاملی در وزارت ورزش و جوانان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه ازاد اسلامی قزوین

چکیده

زمینه
علیرغم تعاریف مطرح شده که همواره مربیگری را رابطه ای تعاملی نشان می دهد، اکثر تحقیقات پیشین در این حوزه بر شناسایی ویژگی های مربی در خلا متمرکز است و نقش یادگیرنده و تاثیر بستر و رویکرد مربیگری، در این رابطه تعاملی، ناشناخته باقی مانده است.
هدف
هدف پژوهش حاضر شناسایی شاخص های اجتماعی-فرهنگی مربیگری تعاملی با تمرکز بر رویکردهای سه گانه پیشنگر، یادگیری و حل بحران است.
روش ها
نوع تحقیق بنیادی و روش تحقیق توصیفی (غیر آزمایشی) است.
یافته ها
در بستر اجتماعی-فرهنگی با رویکرد پیشنگر مربیگری تعاملی زمانی اثربخش است که مربی عمل شایسته بر اساس انصاف و اخلاق و فرمان خدا انجام دهد، یادگیرنده عملی متناسب با باورها، ارزش ها و فرهنگ جامعه انجام دهد. در رویکرد یادگیری، مربی با استفاده از تجربه و آموزش بر تربیت فرد اثربگذارد، یادگیرنده آموزش کاربردی را با هدف استفاده دنبال کند. در رویکرد حل بحران، مربی برای انتقال مفاهیم گفتگو و بحث متقابل کند، یادگیرنده نظرات و دیدگاههای خود را براحتی مطرح کند.
نتیجه گیری
نتایج نشان می دهد مهمترین شاخص های اجتماعی-فرهنگی مربیگری تعاملی در رویکرد پیشنگر تمرکز بر اخلاقیات، در رویکرد یادگیری تمرکز بر تربیت و در رویکرد حل بحران تمرکز بر مشورت است.

کلیدواژه‌ها