تبیین ارتباط سطوح سه گانه سلامت سازمانی با توانمندسازی روانشناختی کارکنان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیارگروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، مازندران، ایران

3 مدرس گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده

یکی از عوامل مهم بقاء و حیات سازمان ها، کیفیت توانمندی نیروی انسانی است که مدیران عصر حاضر را با چالشی تحت عنوان آماده کردن محیط مناسب و سالم برای رشد و پرورش توانایی انسانها روبرو کرده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سلامت سازمانی و سطوح سه گانه آن با توانمندسازی روانشناختی در کارکنان می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان سازمان تامین اجتماعی استان گیلان در سال 1394 تشکیل می دهند که تعداد 220 نفر بر اساس جدول مورگان به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند و از آنها خواسته شد تا پرسشنامه سلامت سازمانی هوی و همکاران و مقیاس توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر را تکمیل نمایند. جهت تحلیل داده ها، از شاخص های میانگین، انحراف معیار، ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سلامت سازمانی و توانمندسازی روانشناختی کارکنان همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین در سطح معناداری 001/0>P، سطح اداری با اعتماد و سطح فنی با اعتماد و خودمختاری رابطه مثبت و معناداری دارد و در سطح معناداری 005/0>P، سطح اداری با تاثیرگذاری و خودمختاری رابطه مثبت و معناداری دارد. بنابراین توانمند ساختن کارکنان می تواند سازمانها را در ایجاد محیطی سالم و پویا یاری نماید.

کلیدواژه‌ها